Change Inc · Duurzaamheid

Samenwerking voor duurzaamheid stroef door onduidelijke verwachtingen

Duurzaamheidsdoelen vereisen samenwerking tussen organisaties, maar deze partnerschappen lopen vaak vast door onuitgesproken verwachtingen en verschillende werkmethoden. Leona Henry van de Radboud Universiteit onderzoekt hoe deze multi-stakeholderpartnerschappen effectiever kunnen functioneren.

Organisaties staan onder druk om te verduurzamen, wat samenwerking noodzakelijk maakt. Echter, het enthousiasme voor partnerschappen slaat vaak om in frustratie. Henry onderzoekt hoe deze samenwerkingen, bijvoorbeeld in de mode-industrie tussen merken, leveranciers en ngo's, functioneren bij complexe duurzaamheidsvraagstukken zoals klimaatdoelen, eerlijke lonen en arbeidsomstandigheden. Duurzaamheidsuitdagingen zijn systeemvraagstukken waarbij alles samenhangt, waardoor partners met specifieke kennis en netwerken essentieel zijn.

Een gedeelde ambitie is geen garantie voor succes. Managers onderschatten vaak de verschillen in denk- en werkwijzen tussen organisaties, zoals het snelle besluitvormingsproces van commerciële bedrijven versus de zorgvuldige afweging bij overheden en ngo's. Ook kunnen partners verschillende betekenissen toekennen aan dezelfde begrippen, zoals 'circulaire economie', waarbij de focus kan liggen op milieu of juist op sociale aspecten. Verschillen in verwachtingen over de inbreng (financieel versus tijd, kennis of netwerken) leiden gemakkelijk tot misverstanden.

De belangrijkste les is om verwachtingen vanaf het begin expliciet te maken. Duidelijke afspraken over bijdragen, doelen en besluitvorming, inclusief geld, tijd, expertise en verantwoordelijkheden, voorkomen veel frustratie. Impliciete aannames over gelijke inzet zijn zelden realistisch. Heldere afspraken over rollen, verantwoordelijkheden en besluitvorming vormen de basis voor duurzame samenwerking.

Wanneer er toch wrijving ontstaat, is dat geen mislukking maar een kans om de samenwerking te verdiepen. Het opnieuw met elkaar in gesprek gaan is essentieel om verschillen in werkwijzen, tempo of prioriteiten te ontdekken. Constructief bespreken van conflicten, eventueel met een onafhankelijke procesbegeleider, en goede governance-structuren zijn cruciaal om partners betrokken te houden.

De opkomst van AI en digitale technologieën, zoals blockchain voor traceerbaarheid, maakt goede samenwerkingsafspraken nog belangrijker. Technologieën roepen nieuwe vragen op over data-eigendom, gebruik, privacy en eerlijke verdeling van voordelen en verantwoordelijkheden. Digitale innovatie is daarmee niet alleen een technologische, maar vooral ook een bestuurlijke en maatschappelijke uitdaging.

AI-samenvatting op basis van de bron.