Scientias · Wetenschap

Surinaamse pad jaagt met gevoelige vingertoppen

De Surinaamse pad (Pipa pipa), die in troebel water leeft en slecht ziet, heeft een unieke jachtmethode ontwikkeld. Onderzoekers hebben ontdekt dat de pad zijn stervormige vingertoppen gebruikt als gevoelige tastorganen om prooien te lokaliseren.

De pad ligt stil en spreidt zijn voorpoten. Wanneer een vis dichtbij komt, opent de pad razendsnel zijn bek, waardoor de vis naar binnen wordt gezogen. Dit proces duurt slechts fracties van een seconde.

Ondanks zijn slechte zicht, weet de pad zijn prooi te vangen. De vingertoppen van de pad zijn bedekt met gevoelige papillen, die vergelijkbaar zijn met die op de menselijke tong, maar hier dienen om aanraking te detecteren.

Onderzoekers vermoeden dat de lobben aan de vingertoppen functioneren als antennes om de omgeving te 'voelen'.

Experimenten met dunne draadjes toonden aan dat de vingertoppen extreem gevoelig zijn. Ze reageren niet alleen op directe aanraking, maar ook op waterstromingen veroorzaakt door een zwemmende vis.

Gedragsexperimenten met hogesnelheidscamera's bevestigden dit. Zelfs zonder zicht of een functionerend zijlijnorgaan, kon de pad prooien grijpen. De zuigbeweging startte vaak voordat de vis de kikker aanraakte, wat wijst op detectie van waterbeweging.

Opvallend is de hersenverwerking: de vingertoppen nemen 34% van het hersengebied voor de voorpoot in beslag, ondanks hun kleine oppervlakte. Deze tastverwerking vindt plaats in de middenhersenen.

Deze ontdekking suggereert dat de evolutie van zintuiglijke verwerking bij zoogdieren en amfibieën ouder is dan gedacht. Het laat zien hoe verschillende soorten vergelijkbare oplossingen kunnen ontwikkelen voor overleving, waarbij specifieke lichaamsdelen extra gevoelig worden.

AI-samenvatting op basis van de bron.