Scientias · Wetenschap

Sterexplosie in NGC 2525: hoe een witte dwerg ontplofte

Het sterrenstelsel NGC 2525, op 70 miljoen lichtjaar afstand, was het toneel van supernova SN 2018gv. Hubble legde de langzame uitdoving van deze sterexplosie vast, wat cruciaal is voor het meten van de uitdijing van het heelal.

Het sterrenstelsel NGC 2525, een balkspiraalstelsel, is vastgelegd door de Hubble-telescoop. De supernova SN 2018gv, een extreem heldere lichtvlek, trok de aandacht. Hubble observeerde de supernova tussen februari 2018 en februari 2019, en legde de langzame doving ervan vast.

De James Webb-ruimtetelescoop heeft NGC 2525 ook vastgelegd in infrarood licht, wat details onthult die voor Hubble verborgen blijven.

SN 2018gv is een type Ia-supernova, ontstaan uit de ontploffing van een witte dwerg die te veel massa van een begeleider heeft verzameld. Deze supernovae hebben een constante helderheid en dienen als 'standaardkaarsen' om afstanden in het heelal te meten en de uitdijingssnelheid te bepalen.

NGC 2525 is geclassificeerd als een staafspiraalstelsel (SB(s)c) met een centrale staafstructuur, losse spiraalarmen en actieve stervormingsgebieden. De diameter van het stelsel wordt geschat op ongeveer 60.000 lichtjaar.

De waarnemingen van NGC 2525 en SN 2018gv leveren spectaculaire beelden en fundamentele kennis op over de schaal en dynamiek van het uitdijende heelal.

AI-samenvatting op basis van de bron.