Smithsonian Magazine · Mens & maatschappij

Romeinse wegen niet zo verbonden met Rome of recht als gedacht

Nieuw onderzoek dat het wegennetwerk van het Romeinse Rijk analyseert, daagt lang gekoesterde aannames over het ontwerp en de connectiviteit ervan uit.

In tegenstelling tot het gezegde leidden niet alle Romeinse wegen naar Rome, en ze waren niet altijd zo geavanceerd of recht als algemeen werd aangenomen. Een digitale kaart van de 190,000 mijl aan wegen van het rijk in 150 n.Chr. werd geanalyseerd met behulp van topografische gegevens en historische context.

De studie wees uit dat hoewel de Romeinen waar mogelijk de voorkeur gaven aan rechte routes, ze de constructie aanpasten aan het landschap, met kenmerken zoals terrassen en bruggen. Dit resulteerde in wegen die niet altijd de meest directe waren.

Analyse toonde aan dat andere Romeinse steden beter verbonden waren dan Rome zelf. Bijvoorbeeld, bij het overwegen van beweging binnen Italië, werd de meest centrale weg gevonden aan de Adriatische kust, Rome omzeilend.

Provinciale hoofdsteden waren uitzonderlijk goed gelegen op hun respectievelijke wegennetwerken, wat de administratie en belastinginning vergemakkelijkte. De oostelijke hoofdstad, Byzantium (het huidige Istanbul), was meer verbonden met het bredere rijk dan Rome.

Sommige Romeinse wegen waren duurzaam, geplaveid met steen, cement en grind, en hun invloed is zichtbaar op moderne kaarten. Zo volgt de Spaanse N-340 snelweg de oude Via Augusta.

Romeinse wegen vergemakkelijkten continentaal reizen gedurende de middeleeuwen tot de komst van spoorwegen en moderne snelwegen. Sommige hedendaagse routes volgen nog steeds oude Romeinse paden.

Een belangrijke beperking van de studie is dat het wegennetwerk zich over 600 jaar ontwikkelde, met onvoldoende rekening houdend met temporele verschillen in de analyse.

AI-samenvatting op basis van de bron.