ArchDaily · Creativiteit & ontwerp

Salwa en Selma Mikoü over architectuur, ambacht en contrasten

De Frans-Marokkaanse tweelingzussen en architecten Salwa en Selma Mikoü, oprichters van Mikoü Architecture, bespreken hun ontwerpfilosofie, die architectuur, engineering, vakmanschap en culturele herinnering integreert.

De praktijk van de zussen wordt beïnvloed door hun opvoeding in Marokko, met name hun ervaring in een traditionele riad. Ze benadrukken de "sensuele" en "meeslepende" aard van Marokkaanse steden en de betekenis van leven met contrasten, zoals de overgang van lichte buitenruimtes naar intieme interieurs.

Ze benadrukken het belang van ruimtelijke sequenties en hoe veranderingen in schaal, licht en omsluiting ervaringen vormen en relaties tussen mensen bevorderen, waarbij ze parallellen trekken met de traditionele buurtstructuren die ze observeerden.

Salwa en Selma beschrijven hun samenwerkingsproces als complementair, waarbij ze vaak eerst afzonderlijk werken voordat ze hun ideeën combineren door middel van tekenen, schetsen en collage. Ze waarderen conversatie en hun verschillen als een bron van rijkdom.

Hun professionele paden liepen uiteen na de architectuurschool, waarbij Salwa werkte bij Ateliers Jean Nouvel, gericht op concepten, en Selma bij Renzo Piano Building Workshop, gericht op pragmatische en materiële aspecten.

De architecten uiten interesse in engineering als fundamenteel voor architectuur en zien industrialisatie als een progressief gebaar dat gebouwen "slim maar nog steeds niet standaard" kan maken.

Hun Marokkaanse erfgoed heeft een sterke traditie van vakmanschap bijgebracht, die ze willen samenvoegen met hedendaagse constructie. Ze beschrijven hun praktijk als een "Manufactuur van Architectuur", waar constructie diverse kennis integreert.

Hun projecten, zoals Art de Rives in Bordeaux, zijn gericht op het creëren van stedelijke "smeltkroezen" en ontmoetingsplekken. Andere werken zijn Aquazena, Balsanéo en de Simone Veil School Campus.

AI-samenvatting op basis van de bron.