The Marginalian · Mens & maatschappij

J.R.R. Tolkien over Betovering en Waar Realisme

J.R.R. Tolkien stelde in zijn overwegingen over sprookjes en het concept van 'Faery' voor dat betovering een vitaal aspect is van de menselijke ervaring, onderscheiden van louter escapisme.

Tolkien geloofde dat betovering voortkomt uit een diep vermogen om het leven ten volle te voelen, omvattend zowel genot als 'ruth' – een diep gevoel van verdriet of medelijden. Deze staat omvat een constant bewustzijn van een wereld voorbij het bekende en een niet-bezittende liefde en respect voor alle dingen, zowel levend als levenloos.

Hij betoogde dat betovering niet religieus is, maar deelname aan het buitengewone mogelijk maakt. Het vertegenwoordigt een bevrijding van de beperkingen van het bekende en gecontroleerde, en bevordert een liefde voor de 'andersheid' van het bestaan.

Dingen die door betovering worden waargenomen, lijken heerlijk en glorieus. Dit perspectief, zo stelde Tolkien, is geen escapisme, maar een waarachtiger vorm van realisme dan cynisme, pessimisme of optimisme.

Door ons het buitengewone te laten aanraken, brengt betovering ons terug naar ons leven met een hernieuwde waardering voor de gewone wereld, die op zichzelf een buitengewone triomf is.

Tolkien stelde 'Faery' gelijk aan Verbeelding, omvattend esthetische ontvankelijkheid en artistieke creativiteit. Dit omvat een bewustzijn van de grenzeloze wereld, liefde voor de inhoud ervan en een verlangen naar verwondering.

Hij concludeerde dat deze 'Faery' even essentieel is voor de menselijke gezondheid en functioneren als zonlicht voor het fysieke leven, en een noodzakelijke component vertegenwoordigt voor een compleet menselijk bestaan.

AI-samenvatting op basis van de bron.