Scientias · Wetenschap

Ijskorrels Enceladus maken jacht op buitenaards leven makkelijker

Saturnusmaan Enceladus bereidt stoffen uit zijn oceaan voor op onderzoek. De ijskorrels die de maan de ruimte in schiet, sorteren en concentreren deze stoffen, wat de detectie van mogelijke levenssporen vergemakkelijkt. Dit blijkt uit onderzoek van de Freie Universität Berlin.

Levensresten, indien aanwezig, zouden in een fractie van de ijskorrels voorkomen, maar dan wel dicht opeengepakt. Dit maakt detectie met bestaande technologie eenvoudiger, aldus hoofdonderzoeker Frank Postberg.

Enceladus, een maan met een diameter van circa 500 kilometer, heeft onder een ijslaag waarschijnlijk een oceaan op een rotsachtige kern. Aanwijzingen zijn rotatievariaties en zwaartekrachtmetingen. De ijskorst is gemiddeld 20 kilometer dik.

Op de zuidpool spuiten fonteinen uit scheuren in de ijskorst. De NASA-sonde Cassini vond zouten, koolstofverbindingen en aanwijzingen voor hete bronnen op de zeebodem.

Onderzoek suggereert dat de ijsdruppels langzamer bevriezen dan gedacht. Hierdoor scheiden stoffen zich, waarna ze in fijne ijsfragmenten geconcentreerd terechtkomen.

Een tweede studie toont aan dat een aardse diepzeemicrobe kan overleven in een nagebootste Enceladus-oceaan. Deze microbe groeit in het basische, zoutrijke water met weinig koolstofdioxide.

De onderzoekers benadrukken dat geen van beide studies het bestaan van leven op Enceladus bewijst. Toekomstige missies zijn nodig voor definitief bewijs.

AI-samenvatting op basis van de bron.