New Scientist NL · Wetenschap

Fundamentele natuurkracht sterker dan gedacht, mogelijk ontdekking nieuwe deeltjes

Nieuwe berekeningen van de elektrozwakke kracht, een samensmelting van de elektromagnetische en zwakke kernkracht bij hoge energieën, wijken 1 procent af van eerdere schattingen. Dit kan leiden tot de ontdekking van nieuwe deeltjes en het oplossen van huidige natuurkundige raadsels.

De elektrozwakke kracht, die bij hoge energieën en temperaturen zoals in het vroege heelal en deeltjesversnellers dominant is, is sterker bevonden dan eerdere berekeningen suggereerden. Dit kan helpen bij het invullen van hiaten in ons begrip van het universum.

Het nauwkeurig bepalen van de sterkte van kernkrachten is complex. Voorheen moesten natuurkundigen experimentele gegevens gebruiken, wat de interpretatie van theoretische modellen bemoeilijkte. Een recente kritiek op deze fenomenologische methode, na discrepanties bij muonenexperimenten, leidde tot verfijnde berekeningen met roosterkwantumchromodynamica.

Het team van Alessandro Conigli heeft nu, met behulp van deze gedetailleerde theorie, de invloed van 'virtuele deeltjes' en hun antideeltjes op de elektrozwakke kracht berekend. De resultaten tonen een afwijking van ongeveer 1 procent ten opzichte van de fenomenologische berekeningen.

Hoewel de afwijking klein lijkt, is dit precisieniveau cruciaal voor het ontrafelen van natuurkundige mysteries. Het kan bijdragen aan het ontdekken van fenomenen die buiten het huidige standaardmodel vallen, zoals donkere materie, en aan de zoektocht naar nieuwe deeltjes.

Dit nieuwe inzicht is ook van belang voor toekomstige deeltjesversnellers, zoals de voorgestelde Future Circular Collider van CERN. Het garandeert dat de benodigde theoretische kennis aanwezig is om de metingen van deze geavanceerde experimenten te kunnen interpreteren.

AI-samenvatting op basis van de bron.