Scientias · Wetenschap

Australische geulen blijken ingestorte grottenstelsels

Onderzoek toont aan dat ondiepe geulen op de Nullarborvlakte in Australië geen sporen van rivieren zijn, maar de overblijfselen van ingestorte grottenstelsels.

Lange, ondiepe geulen op de Nullarborvlakte, die tot wel twintig kilometer lang kunnen zijn, zijn volgens nieuw onderzoek de restanten van ingestorte grottenstelsels. Eerder werd gedacht dat stromend water deze geulen had uitgesleten.

Wetenschappers bestudeerden vijf geulen nabij de zuidelijke rand van de vlakte. Met behulp van digitale hoogtekaarten, gegevens over grotten, sedimentonderzoek en elektrische weerstandstomografie werd de ondergrond geanalyseerd.

Onder de geulen werden diepe zones met gebroken gesteente en ingestort materiaal aangetroffen, wat wijst op de instorting van grotten die zich langzaam naar boven verplaatste.

Het ontbreken van een logisch riviernetwerk en sedimenttransport door water maakt de theorie van riviererosie onwaarschijnlijk. De geulen vertonen geen zijtakken en er zijn geen duidelijke sporen van sedimentatie door stromend water.

Op specifieke locaties, zoals bij de Koonalda Trench, zijn duidelijke aanwijzingen van verzakte gesteentelagen en opgevulde ruimtes zichtbaar, wat de instortingstheorie ondersteunt.

Variaties in de vorm van de geulen, van duidelijke instortingsgaten in het westen tot bredere, minder grillige vormen in het oosten, worden toegeschreven aan de dikte van de kalksteenzeil boven de grotten.

Dit inzicht kan helpen bij het opsporen van verborgen grottenstelsels op Aarde en mogelijk ook op Mars, waar vergelijkbare structuren zijn gevonden en grotten bescherming zouden kunnen bieden tegen extreme omstandigheden.

AI-samenvatting op basis van de bron.