Smithsonian Magazine · Mens & maatschappij
Steentijdtechnologieën voorbij steen: 'Onzichtbare' werktuigen opgraven
Archeologen gebruiken artefacten zoals de Hohle Fels staf om de 'onzichtbare' technologieën van de Steentijd te reconstrueren, waarbij ze zich richten op vergankelijke materialen zoals touw, draad en bindgaren die zelden bewaard blijven.
/https://tf-cmsv2-smithsonianmag-media.s3.amazonaws.com/filer_public/2a/43/2a43872b-3e44-4548-8a9d-d5b7190a2469/soft-archaeology-1200x630.jpg)
Een ivoren artefact uit de Hohle Fels grot, Duitsland, bleek een werktuig te zijn voor het maken van touw. Experimenten toonden aan dat het draaien van vezels door de gaten touw creëerde, wat het belang van 'zachte technologieën' benadrukt.
Het archeologische archief bevoordeelt duurzame voorwerpen en negeert vergankelijke materialen. Dit leidt tot een onvolledig begrip van het prehistorische leven, aangezien zachte technologieën cruciaal waren voor overleving en dagelijkse activiteiten.
Het oudste bewaard gebleven vezelartefact is een 50,000 jaar oud touw van Neanderthalers. Bewijs suggereert dat het gebruik van vezels minstens 250,000 jaar teruggaat en een rol speelde bij het hechten van werktuigen.
Hechten, het bevestigen van stenen punten aan handvatten met koord, was revolutionair. Het verbeterde stenen werktuigen, waardoor effectievere jacht en constructie mogelijk werden, en verbond technologieën.
Zachte materialen hielpen waarschijnlijk bij het transporteren van zware stenen voor het maken van werktuigen al drie miljoen jaar geleden en werden gebruikt voor passieve jachtmethoden zoals strikken en netten.
De productie van koord was arbeidsintensief en beïnvloedde de routines en seizoensschema's van jager-verzamelaars, in tegenstelling tot gemakkelijk te produceren stenen werktuigen.
Houten speren uit Schöningen, Duitsland, 300,000 jaar bewaard gebleven, tonen geavanceerd vakmanschap voorbij steen, wat de integratie van hulpbronnen benadrukt.
AI-samenvatting op basis van de bron.
Smithsonian Magazine