ESA · Ruimte

Een liftershandleiding voor Hera's doelasteroïden

ESA's Hera-ruimtevaartuig nadert het Didymos-Dimorphos asteroïdesysteem. Dit artikel stelt zich voor hoe het zou zijn voor een mens om deze asteroïden te bezoeken bij aankomst van Hera.

Hera is op weg naar twee asteroïden: Dimorphos, ongeveer zo groot als de Grote Piramide van Gizeh, draait om de grotere, bergachtige Didymos. Beide zijn gemaakt van donker, siliciumrijk gesteente met oppervlakken zo helder als de maankraters. De intensiteit van het zonlicht zal vergelijkbaar zijn met die in een baan om Mars.

Didymos, gevormd als een tol, heeft gladde vlaktes en roteert snel, wat suggereert dat Dimorphos er mogelijk van is afgebroken. Los stof zou kunnen worden waargenomen dat opstijgt van Didymos vanwege de snelle rotatie.

Dimorphos, waarschijnlijk hervormd door de DART-inslag, lijkt op een puinhoop-asteroïde met grote rotsblokken. De zwaartekracht is ongeveer 200,000 keer zwakker dan die van de aarde, terwijl die van Didymos 40,000 keer zwakker is.

Vallen van 2 km afstand naar Dimorphos zou twee dagen duren, met een inslagsnelheid op het oppervlak van slechts 10 cm/s. Stuiteren is waarschijnlijk, mogelijk urenlang, vergelijkbaar met de ervaring van de Philae-lander.

Op Dimorphos zou 'lopen' moeilijk zijn; net boven het oppervlak zweven zou praktischer kunnen zijn. Rotsblokken kunnen instabiel zijn en stofwolken kunnen aanhouden.

Een bezoek aan Didymos zou een zorgvuldig gerichte sprong vereisen. De rotatie ervan werkt de sterkere zwaartekracht tegen, waardoor er een neerwaartse trek ontstaat, behalve aan de polen. Brokstukken van de inslagpluimen van Dimorphos zouden zichtbaar kunnen zijn op het oppervlak.

Menselijke bezoeken aan deze asteroïden worden niet snel verwacht. Deze fantasierijke scenario's helpen Hera-missieplanners om instrumenten en ruimtevaartuigoperaties te optimaliseren.

AI-samenvatting op basis van de bron.